Hüzün Dolu Sararmış Yapraklar Dökülüyor Manavgat Sonbaharda!

– Sana dökülen gözyaşlarını. Bir sonbahar kurumaz hiç kaldırımlar, belki anarsın. Hep nemli gözlerimi.

Hüzün dolu yapraklar dökülüyor Manavgat sonbaharında;

Az önce çektiğim bu fotoğrafı paylaşıyorum.

– Seversem eğer sonbaharda severim, sevginin sıcaklığı en güzel o zamanda hissedilir.

– Özlemek sonbahara benzer, insanlar özler ama içinden serin rüzgarlar eser.

 

– Dedim ya, eylüldü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin.

 

– Gözlerin mi daldı yoksa sıkıldın mı sorulardan? Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar.

 

– Eylül bir ay değil, bir aylık ayrı bir mevsim.

 

– Yusuf’un yüzüne esen sonbahar rüzgarlarıydı, onun sevgisi Allah sevgisiydi.

 

– Huzur ve mutluluğun saklandığı mevsimdir sonbahar.

 

– Onu neden sevdiğimi bir türlü anlamıyor. Ağzı temmuz sıcağı, bakışları sonbahar.

 

– Huzur ve aşk istiyorsak, sonbaharda yeni limana yelken açmalıyız.

– Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi, eylül diyorsun, tam da orada başlıyor ayrılık.

 

– Kül mavinin yanına sarı gelirse sonbahar, sen benim yanıma gelirsen kıyamet olur.

 

– Serinlik her zaman insana sevmesini öğretir.

 

– Sonbahar yılın son sevgi dolu gülümsemesidir.

 

– Belki bir sonbahar hatırlatır beni sana. Yapraklar koparken dalından bir bir, o apansız kopuşumuzu hatırlarsın.

 

– Soğuğun iliğimize işlemesi ile keyfimiz yerine gelir.

 

– Sonbaharın diğer mevsimlerden daha fazla altını vardır.